9 czerwca 2013 roku o godz. 10:00 w Sanktuarium Bożego Miłosierdzia w krakowskich Łagiewnikach odbyła się beatyfikacja założycielek dwóch zgromadzeń zakonnych - sióstr prezentek i serafitek. Do chwały ołtarzy wyniesione zostały siostry Zofia Czeska i Małgorzata Łucja Szewczyk.

Obraz beatyfikacyjny bł. Zofii Czeskiej
(namalowany w pracowni Jerzego Kumali w Krakowie)

Na obrazie beatyfikacyjnym w centralnym miejscu znajduje się stojąca postać bł. Zofii Czeskiej. Ubrana jest w brązowy habit, przepasany sznurem z czterema węzłami (czwarty węzeł znajduje się pod dłonią). Na ramionach założony ma czarny płaszcz. Zarówno brąz habitu, jak i czerń płaszcza oznaczają życie w ubóstwie, pokorze i prostocie. Cztery węzły na sznurze symbolizują cztery śluby: czystości, ubóstwa i posłuszeństwa oraz wychowania dzieci i młodzieży, jakie po dzień dzisiejszy składają siostry prezentki – siostry zgromadzenia założonego przez bł. Zofię Czeską. Jej głowę okrywa biały rąbek oraz welon w tym samym kolorze, znak czystości i przynależności do Boga.

Bł. Zofia Czeska w prawej dłoni trzyma różaniec, świadczący o maryjnym charakterze jej duchowości. W swojej kobiecości oraz dojrzałości duchowej pragnęła naśladować i przeżywać wewnętrzną postawę Matki Najświętszej. Upodobnić się do niej w każdym wymiarze swojego człowieczeństwa.

Lewą dłoń Zofia opiera na zamkniętej księdze, leżącej na stole. Księga jest symbolem mądrości i wiedzy, którą bł. Zofia zawsze poszukiwała, której pragnęła i którą dzieliła się z innymi. Za księgą stoi krucyfiks, zwrócony w stronę Błogosławionej, symbol jej głębokiej pobożności pasyjnej Stół pokryty jest turkusowym suknem, na którym widnieje złoty monogram maryjny. Obrus wykończony jest złotą lamą.

W lewym górnym rogu obrazu widoczna jest gołębica, przedstawiająca osobę Ducha Świętego, który prowadził bł. Zofię przez całe jej życie, i któremu całkowicie była uległa.

Poniżej namalowany jest kościół pod wezwaniem Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny w Krakowie. Na terenie parafii bazyliki Mariackiej bł. Zofia miała swój dom i w jej podziemiach została pochowana w 1650 roku.

Przestrzeń pomiędzy kościołem Mariackim a bł. Zofią zajmuje siedem dziewcząt, zwróconych w stronę błogosławionej Założycielki. Każda z nich ma w dłoniach otwartą książkę, co jest wyrazem formacji duchowej i intelektualnej, jaka dokonywała się w szkole Matki Zofii . Dziewczęta są reprezentantkami uczennic, które przez wieki mieszkały i uczyły się w szkole bł. Zofii Czeskiej – nazywanej w tamtych czasach Domem Panieńskim, bądź też Domem Sierocym.

Opis relikwiarza Błogosławionej Zofii Czeskiej

Relikwiarz błogosławionej Zofii Czeskiej (1584 - 1650) w swym kształcie nawiązuje do maryjnej duchowości Zgromadzenia Sióstr Ofiarowania Najświętszej Maryi Panny.

Bł. Zofia wybrała Maryję w tajemnicy jej prezentacji w świątyni jako patronkę założonego przez siebie Domu Panieńskiego, zwanego również Domem Sierocym. Była to pierwsza formalnie zorganizowana na ziemiach polskich szkoła dla dziewcząt. Apokryficzne opowiadanie o oddaniu trzyletniej Maryi na służbę do świątyni w Jerozolimie stało się jej na tyle bliskie, że uznała je za odpowiednią podstawę życia duchowego swoich wychowanek oraz przyszłego zgromadzenia zakonnego, prowadzącego jej dzieło. Ofiarowanie w języku łacińskim brzmi praesentatio, stąd używana jest popularnie skrócona nazwa Zgromadzenia –prezentki.                                                

Relikwiarz ma kształt monogramu maryjnego. Takim monogramem posługuje się Zgromadzenie jako swoim herbem. W literę M wplecione są pozostałe litery, tworzące imię MARIA. Górne A uwieńczone jest koroną.

Serce relikwiarza stanowi okrągła kapsuła, w której znajduje się cząstka kości czaszki bł. Zofii, umieszczona na białej tkaninie w formie kwiatu. Wokół relikwii biegnie biała wstążka z napisem: ex ossae beatae Sophiae Czeska.

Z centralnej części relikwiarza wychodzi sześć potrójnych promieni, których środkowy jest nieco dłuższy od zewnętrznych. Promienie te są umieszczone symetrycznie, tworząc trzy pary.

Przedłużona literka I zamienia się w ozdobną nóżkę. Na podstawie relikwiarza wygrawerowano napisy: z przodu - Błogosławiona Zofia Czeska, a z tyłu data beatyfikacji - 9 czerwca 2013 r.

Relikwiarz ma 40 cm wysokości, jest złocony galwanicznie. Promienie otaczające relikwie bł. Zofii oraz podstawa są posrebrzane. 

 

Obraz beatyfikacyjny bł. Matki Małgorzaty Szewczyk

Autorami obrazu beatyfikacyjnego bł. Matki Małgorzaty Szewczyk są pani Teresa Śliwka – Moskal i pan Piotr Moskal.

Obraz przedstawia bł. Małgorzatę Szewczyk kroczącą po kamienistej drodze, która symbolizuje trudne doświadczenia oraz trud ziemskiego pielgrzymowania do domu Ojca w Niebie.

Postawa wędrująca symbolizuje również nieustanną gotowość Matki Małgorzaty do służby osobom potrzebującym. Ukazuje jakby nieustanne wędrowanie od Chrystusa ku człowiekowi. Postawa służby w życiu Matki wypływała z głębokiego zjednoczenia z Bogiem, dlatego  Błogosławiona prawą dłonią trzyma krzyż, wskazując na  Jezusa Chrystusa, któremu zawierzyła całe swoje życie. Drugą dłonią przesuwa paciorki różańca, co przypomina o jej nieustannym trwaniu w obecności Bożej i modlitewnym zamyśleniu.

W tle, za postacią bł. Małgorzaty Szewczyk, widać bezmiar wód mówiący o odwadze Matki Małgorzaty w wypływaniu na głębię wiary i ufności. Na horyzoncie umieszczony jest zarys Jerozolimskiej Golgoty –  miejsca podejmowania przez błogosławioną  decyzji - oddania  życia Bogu i ubogim.  Piękno przyrody podkreśla mocne zakorzenienie Matki Małgorzaty w duchowości franciszkańskiej, nastawionej na uwielbienie Boga Stwórcy.

Obraz przedstawia również dwa charakterystyczne miejsca, związane z życiem i działalnością Zgromadzenia Córek Matki Bożej Bolesnej i jego Założycielki. Dworek w Hałcnowie, w którym to zamieszkały siostry po przeniesieniu Zgromadzenia na teren Galicji, w  1891 roku, oraz kościół i klasztor w Oświęcimiu, który stał się domem macierzystym Sióstr Serafitek.

Opis relikwiarza Błogosławionej Małgorzaty Szewczyk

Relikwiarz, w którym umieszczone są relikwie Błogosławionej Matki Małgorzaty Szewczyk, wykonany jest ze srebrzonego brązu i  ma 35 cm  wysokości. Zaprojektowany i wykonany  został przez ks. Roberta Kruczka, salezjanina, absolwenta krakowskiej ASP.

Relikwiarz jest artystycznym ujęciem duchowego i apostolskiego dziedzictwa Matki Małgorzaty Szewczyk. Umieszczone w centrum Serce Matki Bożej Bolesnej, przebite siedmioma mieczami, płonące gorącą miłością - wierną Bogu po krzyż, to symbol godła Zgromadzenia oddanego przez Założycielkę Maryi Bolesnej, jako Pani i Patronce.

Pod godłem stoi modląca się postać Matki Małgorzaty, mocno osadzonej na podstawie relikwiarza, dającej świadectwo, że całe dzieło Jej życia wyrosło z ufnej więzi z Bogiem, że zawsze we wszystkim pierwszorzędną i dającą mocny fundament jest modlitwa.

Stąd nad godłem, jakby w linii pionowej, widnieje krzyż z cierpiącym Zbawicielem, którego ona uniżenie wciąż kontemplowała i w którego pasyjnej tajemnicy rozczytała charyzmat Zgromadzenia.

Całość zamknięta jest elipsą podzieloną na dwie płaszczyzny, które jeszcze raz ukazują, że dzieła, dokonywane przez świętych sięgają wymiarów duchowych i materialnych. Pierwszy promień elipsy głosi hasło Zgromadzenia: „Wszystko dla Jezusa przez bolejące Serce Maryi”. Drugi, ukazuje postacie podopiecznych (chorych, starszych, dzieci i młodzież) objętych posługą Matki i sióstr.