Czcigodni Kapłani,

Drodzy Wierni Archidiecezji Krakowskiej!

Po zakończeniu Peregrynacji, którą przeżywaliśmy od 16 października 2011 roku aż do tegorocznej uroczystości św. Apostołów Piotra i Pawła, pragnę w imieniu całego grona kapłanów z Sanktuarium Bożego Miłosierdzia w krakowskich Łagiewnikach czuwającego nad przygotowaniem i przebiegiem Nawiedzenia, wyrazić wdzięczność Bogu i ludziom za to wielkie dzieło, które dokonało się nade wszystko w ludzkich sercach.

Zasadniczym celem Peregrynacji była troska o to, by nasi wierni mogli w duchu wiary na nowo odkryć własną godność i najgłębszy sens swojego życia. „Konieczne jest – mówił Jan Paweł II podczas kanonizacji św. Siostry Faustyny, aby ludzkość, podobnie jak niegdyś apostołowie, przyjęła dziś w wieczerniku dziejów Chrystusa zmartwychwstałego, który pokazuje rany po ukrzyżowaniu i powtarza: Pokój wam! Trzeba, aby ludzkość pozwoliła się ogarnąć i przeniknąć Duchowi Świętemu, którego daje jej zmartwychwstały Chrystus. To Duch leczy rany serca, obala mury odgradzające nas od Boga i od siebie nawzajem, pozwala znów cieszyć się miłością Ojca i zarazem braterską jednością.”

Boże Miłosierdzie stało się prawdziwym źródłem nadziei dla każdego, kto zdobył się na odwagę oraz pokorę, by zaprosić Jezusa do swojego serca, do swojej rodziny, miejsca pracy, cierpienia czy poczucia beznadziejności, bo na szlaku Nawiedzenia były także szpitale, domy starców, a nawet więzienia. Niektóre z tych łask zostały zapisane w Księgach Nawiedzenia, ale ogromna większość z nich została głęboko wpisana w umysły i serca tych, którzy potraktowali ten czas jako osobistą szansę spotkania się z Jezusem, uporządkowania swego życia religijnego, nieraz po wielu latach zaniedbań, podjęcia konkretnych postanowień na przyszłość.

            W wielu parafiach przedłużeniem tego Nawiedzenia jest podjęcie trudu, by Jezus Miłosierny odwiedził także kolejne rodziny w Parafii, by mógł zobaczyć z bliska, jak żyjemy na co dzień, w jakich warunkach wzrastają nasze dzieci, kto opiekuje się ludźmi starszymi, schorowanymi, którzy najbardziej potrzebują miłosiernej posługi swoich bliskich. Jezus chce usłyszeć, co niepokoi ludzi młodych, gdzie mają szukać godziwych warunków życia, pracy, oparcia i prawdziwej mądrości. On także szuka z miłością tych, którzy się zagubili, pogmatwali drogi życia małżeńskiego, rodzinnego, żyją w poczuciu krzywdy czy pretensji do swoich bliskich, względem Kościoła czy nawet samego Boga. On nikogo nie przekreśla, przed nikim nie zamyka drzwi swojego serca. Jest Ojcem bogatym w miłosierdzie, który czeka na wszystkie marnotrawne dzieci!

Z nadzieją patrzymy na niektóre owoce Nawiedzenia, jak choćby ożywienie życia religijnego, regularne korzystanie z sakramentu Bożego miłosierdzia, coraz bardziej dojrzałe uczestnictwo w niedzielnych Mszach świętych, powstające wspólnoty modlitewne w parafiach, nabożeństwa ku czci Bożego Miłosierdzia, zespoły charytatywne, coraz prężniej działający wolontariat, wzrastająca liczba kandydatów do Seminarium Duchownego oraz chętne zaangażowanie się w życie Kościoła.

            Wdzięczną modlitwą ogarniamy rekolekcjonistów, kaznodziejów, spowiedników, wszystkich Księży Proboszczów i Współpracowników, którzy potrafili zaangażować w to wielkie dzieło tak wiele osób i wspólnot parafialnych. Dziękujemy ofiarnym strażakom, policji, służbom porządkowym, środkom przekazu, a nade wszystko rodzinom, dzieciom, młodzieży, nauczycielom, wychowawcom, którzy ten czas Nawiedzenia odczytali jako zaproszenie, by z tym młodym pokoleniem wejść na drogi Miłosierdzia. Jest to bowiem droga najpewniejsza, bo na niej spotykamy Jezusa oraz tych, którzy żyjąc na co dzień mądrością Ewangelii osiągnęli prawdziwą radość i szczęście.

            Cieszymy się, że więź poszczególnych parafii z Sanktuarium Bożego Miłosierdzia jest wciąż żywa. Jej wymownym znakiem jest także trwanie Parafian na modlitwie w kaplicy Wieczystej Adoracji obok Bazyliki, skąd dzień i noc płynie błaganie o Boże Miłosierdzie dla rodzin, Waszych parafii, Kościoła i całego świata. Dziękujemy za wszystkie ofiary, jakie z okazji Peregrynacji zostały przekazane na cele naszego Sanktuarium i polecamy Waszej życzliwości również niełatwe w obecnym czasie dzieło budowy organów do Bazyliki. Ufamy, że dzięki wspólnej trosce to wybrane przez Boga miejsce modlitwy i przemienienia będzie godnym świadectwem naszej wdzięczności wobec Ojca bogatego w miłosierdzie.

            Pragnę zapewnić, że wszystkie radości i troski Waszych Parafii, wspólnot zakonnych i rodzin polecamy Bogu codziennie, zwłaszcza w Godzinie Miłosierdzia, prosząc o potrzebne łaski. Niech Jezus Miłosierny napełnia nadal Wasze serca ufnością i pokojem, a nasi święci Patronowie: Siostra Faustyna i Jan Paweł II będą najlepszymi Przewodnikami na drogach żywej wiary, zaufania Bożej mądrości oraz praktykowania chrześcijańskiego miłosierdzia.

W imieniu kapłanów posługujących w łagiewnickim Sanktuarium

z pasterskim błogosławieństwem

 

bp Jan Zając
Rektor Sanktuarium