Umiłowany Ojcze Święty,           

Uczestnicy IV Międzynarodowego Kongresu Apostołów Bożego Miłosierdzia, zgromadzeni w Sanktuarium Bożego Miłosierdzia w Krakowie-Łagiewnikach, zapewniając o jedności z Następcą św. Piotra w Rzymie, ośmielają się ponownie skierować prośbę, która już trzy lata temu dojrzewała w sercu czcicieli Bożego Miłosierdzia, by św. Siostrę Faustynę, obok św. Katarzyny Sieneńskiej, św. Teresy z Avila, św. Teresy od Dzieciątka Jezus i św. Hildegardy z Bingen, zaliczyć do grona Doktorów Kościoła.

Odwagi do wyrażenia takiej prośby dodaje nam nauczanie ostatnich Papieży na temat Bożego Miłosierdzia: Jana Pawła IIi Benedykta XVI. Prawda o Bożym Miłosierdziu, przypomniana światu przez św. Siostrę Faustynę, stała się centralnym motywem nauczania św. Jana Pawła II, który poświęcił jej Encyklikę Dives in misericordia. Przyjęcie tajemnicy miłosierdzia sercem szczerym i otwartym otwiera człowieka na Boga i na bliźniego, stając się źródłem nadziei w świecie pełnym niepokojów i lęków. Jan Paweł II w Roku Jubileuszowym 2000 ustanowił Święto Miłosierdzia w pierwszą niedzielę po Wielkanocy, a 17 sierpnia 2002 roku w Krakowie – Łagiewnikach zawierzył Kościół i cały świat Bożemu Miłosierdziu.

Papież Benedykt XVI w Encyklice Deus caritas est (10-18), idąc po śladach swojego Poprzednika, przypomniał, że miłość darmo dana (agape) jest tym, co charakteryzuje Boga objawionego w Chrystusie i łączy człowieka ze swoim Stwórcą i z bliźnim. W Święto Miłosierdzia 30 marca 2008 roku Ojciec Święty powiedział: „Miłosierdzie stanowi w rzeczywistości główny rdzeń ewangelicznego orędzia, to imię samego Boga, oblicze, pod którym objawił się On w starym przymierzu oraz w pełni w Jezusie Chrystusie, wcieleniu stwórczej i odkupieńczej Miłości. Ta miłość miłosierna oświeca także oblicze Kościoła i wyraża się zarówno w Sakramentach, w szczególny sposób w sakramencie Pojednania, jak i w dziełach miłosierdzia, wspólnotowych i indywidualnych” (Oss.Rom. 30.03.2008). Miłosierdzie Boże wnosi pokój w serca ludzi, a z niego wypływa autentyczny pokój na świecie.

Ojcze Święty! Dziękujemy Waszej Świątobliwości za słowa umocnienia w wierze i za przypomnienie, że Boże Miłosierdzie jest jedynym lekarstwem na choroby człowieka XXI wieku. Dziękujemy za słowa zachęty: „byśmy pozwolili, by nas otoczyło Boże miłosierdzie; zaufajmy Jego cierpliwości, która zawsze daje nam czas; miejmy odwagę, aby wrócić do Jego domu, by zamieszkać w ranach Jego miłości, pozwalając, by  nas miłował, spotykajmy Jego miłosierdzie w sakramentach. Poczujemy Jego czułość — tak piękną  — poczujemy Jego uścisk, i my także będziemy bardziej zdolni do miłosierdzia, cierpliwości, przebaczenia i miłości” (Bazylika św. Jana na Lateranie, Homilia 7.04.2013).

Prosząc Waszą Świątobliwość o tak zaszczytny tytuł „Doktora Kościoła” dla św. Siostry  Faustyny, pragniemy podkreślić, że była ona bardzo prostą zakonnicą nie posiadającą wykształcenia teologicznego, ale jednocześnie obdarzoną głęboką wiarą i miłością do Jezusa Miłosiernego. W wierze przyjęła Orędzie Miłosierdzia i przekazała je światu. Dzięki cnotom teologalnym wiary, nadziei i miłości poznawała najgłębsze tajemnice Boga. W mistycznym zjednoczeniu z Jezusem, jedynym Oblubieńcem doświadczała wielkości Boga w Trójcy Jedynego uczestnicząc w miłości Słowa Wcielonego. Boża wiedza, jaką posiadała św. Siostra Faustyna, była niewątpliwie owocem działania Ducha Świętego, służy dziś Ludowi Bożemu w pełniejszym poznawaniu prawdy objawionej i w przylgnięciu do Boga w akcie wiary

Św. Faustyna, otwierając się na prawdę o Bożym Miłosierdziu, dała wiele dowodów świętości życia, heroicznej pokory i całkowitego posłuszeństwa swojemu spowiednikowi i przełożonym. Jej szlachetne życie, jako osoby konsekrowanej, stało się świadectwem autentyczności postawy przed Bogiem i pomaga rozjaśnić prawdę o Bożym Miłosierdziu i rozwiać wątpliwości związane z pytaniem o Boga. Jej charyzmat i świadectwo życia mistycznego, całkowicie zanurzonego w Bogu, przyczyniły się do lepszego zrozumienia prawdy o Bogu, który zbawia człowieka przez swoje miłosierdzie (por. Konstytucja o Objawieniu Bożym Dei verbum, 8).

            Ufając Bożemu Miłosierdziu, z pokorą prosimy Waszą Świątobliwość o wysłuchanie naszej prośby i zapewniamy o naszej modlitwie.